Aşırı mütevazilikten dolayı kendimi ezik gibi hissettiğim durumlardan bıktım. Hani derler ya 'fazla tevazu gösterme öyle sanırlar' hah işte ben o durumdayım. Madem şairin de dediği gibi yolun yarısındayım, başladım kendimle hesaplaşmaya. Bu böyle gitmez. Yetmez mi yahu 35 yıl bu şekilde yaşadım, ömrümün geri kalanında da başka şekilde yaşayayım. Mesela hak edene ağzının payını vermek bence harika bir şey. Hayatında biçbir şey başaramayıp ta kendini öve öve bitiremeyen dangalakları sabırla dinlemekten de vazgeçmeliyim. İnsanlar kırılmasın diye fazla düşünceli olmak ta ne yav Allah aşkına. Herkes bana karşı çok rahat vallahi, ben de rahatım bundan sonra. 'Serpil bana küsmez' hadi ya! Yahu ben hayatımda tuttuğumu koparan biriyim ama ağzımı açıp ta kimseye anlatmam. Kendimi övmem. Kendimi diğer insanlardan daha üstün görmem. Kimseye emirler yağdırmam. Kimseye naz yapmam. Yeter bence. Ha bir de tip meselesi var. Yahu o ne özgüven öyle. O özgünenin yarısı bende olsa victoria sicret mankeni olurum be. Ama 35 senelik huy çıkmıyor ki hemen öyle. Ama kararlıyım. Bugün üç kişinin gözlerinin içine bakarak ben seni, seni ve seni dinledim şimdi susup siz beni dinyeceksiniz deyip susturdum. Demek ki böylesi lazımmış. Hani yazmak istemiyorum ama bu durumlar için gayet müsait laflar var. Bugün bir kız gördüm sokakta; bir elinde telefon-tabi gözü telefonda- bir elinde köpeği, zavallı hayvanı gezmeye çıkarmış ama ne yola bakıyor ne köpeğe, göz telefonda, bir de bir süslenmiş püslenmiş off sorma, havasından geçilmiyor. Durdum izledim bu ne tip diye, önüne bakmadığı için az kalsın köpeğin üzerine düşecekti ve tabi ki bütün havası hemen söndü. Balon bunlar diyorum, ne diyeyim.
Neyse velhasılkelam, kendi değerimi azıcık ta olsa insanlara hissettirmeliyim ki benim canımı sıkmayı bıraksınlar. Bu yaşıma kadar edindiğim bütün becerileri, donanımları sanki sır gibi saklıyorum. Niye yav? manyak mıyım ben?
Yaş yolun yarısı olabilir ama hiçbir şey için asla geç olmaz son nefesi vermedikçe.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder