Çoş şükür zeytin hasatını bu sene de bitirdik. Geçen yıla nazaran bu sene zeytin ağaçları resmen patlama yaşamışlar - maşşallah - Hafta içi işe git çalış, hafta sonu zeytine git öldüm bittim ama bitti çok şükür. Şimdi en sevdiğim taze zeytin yağına ekmeği banıp banıp yiyorum afiyetle ve bu arada da kilo vermeye çalışıyorum.- nasıl olacaksa? -
Kardeşleri ağacın tepesinde zeytin toplarken abla sağda solda fotoğraf çeksin çok ayıp :P Ben bu sene 'ağaca çıkmiycam' desem de bir süre sonra kendimi ağacın tepesinde buldum.
Zeytinlerin sergilere düşerken çıkardıkları pıtır pıtır sesleri insana çalışma keyfi veriyor. Sırf o sesi duymak için zeytin tarağını en yoğun zeytin bulunan dallara daldırıyorum.
Veeee mahsül.
Bu sene ilk defa zeytin yaprağı çayını denedim ve çok beğendim. Bişeylere bişeylere faydası varmış ama beni ilgilendiren tadı.
Şu anda kurutulmuş incirlerini yediğimiz incir ağacının son durumu budur. Mavi fonla güzel bir görüntü oluşturmamış mı?
Bu güzeller her taraftalar. Bunlar ne mi? Dağ çileği çiçeği. Birkaç haftaya kalmaz dağ çileği toplamaya gideriz. Ben küçükken, pazarlarda küllahla satarlardı o zamandan beri severim kendilerini :) Tabi ben sağda solda fotoğraf çekerken annem de boş durmayıp bana fırça çekiyor :p (Yapılacak iş çokken kaytarmak bir başka)
Günün en sevdiğim vakti, çay molası vakti :D
O yorğunluğun üzerine semaver çayı gibisi yoktur.
Bedenlerimiz yorgun ama ruhlarımız dinç bir şekilde güneşi uğurlayıp günü bitirmenin keyfi.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder